อะไรคือสาเหตุของความล้มเหลวของเฟืองโซ่สายพานลำเลียง?

การสึกหรอของพื้นผิวฟันของโซ่สายพานลำเลียง : ในการส่งผ่านเกียร์แบบเปิดหรือเกียร์ปิดที่มีการหล่อลื่นไม่เพียงพอ การเลื่อนแบบสัมพัทธ์ระหว่างพื้นผิวฟันที่เป็นตาข่ายจะทำให้อนุภาคที่มีฤทธิ์กัดกร่อนแข็งเข้าสู่พื้นผิวเสียดสี สิ่งนี้จะเปลี่ยนลักษณะของฟัน เพิ่มระยะห่างด้านข้าง และส่งผลให้ฟันบางเกินไป ส่งผลให้ฟันแตกหักในที่สุด โดยทั่วไปแล้ว การสึกหรอจากการเสียดสีที่ผิวฟันระหว่างการทำงานจะเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อสารหล่อลื่นปนเปื้อนด้วยอนุภาคที่มีฤทธิ์กัดกร่อนเท่านั้น

การเกิดรูพรุนของโซ่สายพานลำเลียง : เมื่อฟันเฟืองแบบตาข่ายสองซี่สัมผัสกัน แรงและปฏิกิริยาระหว่างพื้นผิวฟันจะทำให้เกิดความเครียดจากการสัมผัส เมื่อจุดประกบเปลี่ยนและเกียร์ทำงานเป็นระยะ ความเค้นสัมผัสจะแปรผันตามรอบการเต้นเป็นจังหวะ ภายใต้อิทธิพลของแรงกดสัมผัสที่สลับกันนี้ รอยแตกเล็กๆ จะปรากฏขึ้นบนผิวฟัน เมื่อเวลาผ่านไป รอยแตกเหล่านี้จะขยายออกไปทางด้านข้างภายในชั้นผิว ทำให้เกิดเป็นวงที่ทำให้พื้นที่เล็กๆ ของผิวฟันหลุดออก ส่งผลให้เกิดหลุมความเมื่อยล้าตื้น

การขูดขีดที่พื้นผิวฟันของโซ่สายพานลำเลียง : ในระบบเกียร์ความเร็วสูงและภาระหนัก การเสียดสีสูงระหว่างพื้นผิวฟันจะทำให้อุณหภูมิในบริเวณที่ประกบกันสูงขึ้น หากสภาพการหล่อลื่นไม่ดี การเสียดสีระหว่างผิวฟันจะรุนแรงขึ้น ส่งผลให้เกิดการครูด ในระหว่างการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ ผิวฟันที่แข็งกว่าอาจฉีกวัสดุออกจากผิวฟันที่อ่อนกว่า เกิดเป็นร่อง

การเปลี่ยนรูปพลาสติกของโซ่สายพานลำเลียงที่พื้นผิวฟัน : ภายใต้แรงกระแทกหรือภาระหนัก พื้นผิวโปรไฟล์ฟันที่ม้วนงอมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนรูปพลาสติก ทำให้เกิดการบิดเบี้ยวของรูปร่างฟัน

การแตกหักของเฟืองของโซ่สายพานลำเลียง : ในระหว่างการทำงาน ฟันเฟืองจะทำหน้าที่เหมือนลำแสงคานยื่น โดยที่รากของมันจะอยู่ภายใต้แรงเค้นแบบเป็นจังหวะเป็นรอบ หากความเครียดนี้เกินขีดจำกัดความล้าของวัสดุเฟือง รอยแตกร้าวอาจเกิดขึ้นที่รากฟันและค่อยๆ ขยายตัว เมื่อฟันส่วนที่เหลือไม่สามารถทนต่อแรงผลักดันได้อีกต่อไป จะเกิดการแตกหัก ในการทำงาน การกระแทกอย่างรุนแรง การบรรทุกที่ไม่สม่ำเสมอ หรือวัสดุที่ไม่สอดคล้องกันอาจทำให้เกิดการแตกหักของฟันได้